Annem: Benim dizim başlayacak, kanalı açsana.
Ben: Hangi kanalı? Adı ne dizinin?
Annem: ATV. Kadının Çilesi.
Ben: (İç ses: Yuh be, adamlar dakika başı yeni dizi yapıyorlar. Bi ''Kadının Çilesi'' eksikti. Ne güzel O Ses Türkiye'yi izleyecektik, pıfff..) Tamam, açıyorum.
Annem: Yok yaa, ATV değildi, Kanal D Kanal D. Aç, başlamıştır. Hep izliyorum ben onu. Çok güzel.
Ben: (İç ses: Allah Allah. Kanal D'de Kadının Çilesi diye dizi mi var ki?)
Kanal D açılır, ekranda Umutsuz Ev Kadınları vardır. Biricik anacığım bu esnada mutfak işleriyle meşgul olmaktadır:
- Ay ne bileyim ben, olabilir. (Odaya gelir, ekrana bakar) Evet, bu işte. Adı neyse artık, karıştırıyorum ben. Çok acıklı dizi. Kadınların dertleri var; kimi kocasından ayrılmış, kimi sigortasız (Nası yani?!!?!), kimi çocuklu, çok komik. (Anne acıklı mı, komik mi bi karar ver istersen :P)
- Hıııı peki o zaman.
Öyle büyük bir şok yaşadım ki, anneme ''anne Allah aşkına Kadının Çilesi'ni de nerden çıkardın?'' diye soramadım bile, bundan sonraki herhangi bir zaman diliminde de sorabileceğimi sanmıyorum.
Anam benim; çilekeş anam, cefakar anam; seviyorum seni.


2 Yorum var, evet.:
"Ayşegül'ün Suçları" kadar olmasa da, eh idare eder :)))
O nerden mi çıktı?
Eee, şey... Neyse aynı kaynaktan deyim ben :D
yabancı desperate housewives'ı iyi adapte etmişler izliyorum bazen:)
Yorum Gönder