Garip ama .. v.4

Evimin güzergahından geçen birden fazla otobüs var. - Atıyorum -  numaraları da A78, HU8 ve 09AB olsun.

Ev - iş, iş - ev arası monotonluğun dibine vururken doğal olarak bunlardan birini kullanmam icap ediyor.

Aklını, mantığını kullanan bir insanın yapacağı en doğru şey, otobüs beklediği sırada hangisi önce gelirse ona binmektir. Peki ben ne yapıyorum dersin sevgili okuyan - eden?: A78'den başka otobüse binmiyorum! Hayır, A78 diğerlerine göre daha hızlı gidiyor, yolcu profili diğerlerine oranla daha makul, otobüs ötekilerle karşılaştırınca daha yeni (konforuna düşkün insan yapısı) ya da daha erken geliyor diye değil.. Benimkisi sadakatim ve bağlılığımı göstermek adına ufacık - tefecik bir jestler bütünlüğü sadece.

Alışmışım hep A78'e binmeye, diğerlerine bir türlü ısınamadım. Durakta biricik A78'imi beklerken 09AB gelse misal, hiç mi hiç binesim gelmiyor. Halbuki o da ineceğim duraktan geçiyor, üstelik önce de gelmiş. Daha erken evde (işte) olacağım, ne güzel... Ama içimden bir ses, hayır t.u.b.a sakın binme ona, sırf 5 - 10 dakika tasarruf edeceğim diye A78'i aldatamazsın, yapma bunu diyor. Ben de mal gibi içimdeki psikopat sesi dinliyorum çoğu zaman.

''Abi param (akbilim) yok, iki durak sonra incem'' diyen elemanı ''sigigit lan, hep aynı numarayı yapıyonuz!!'' deyip tekmeyle kapı dışına şutlayan bıyıklı ve bir o kadar da kararlı şoförün; ''bir sonraki durak: cehennemindibi (buraya kabul edilebilir gerçeklikte bir durak ismi gelecek, gelmeli)'' anonsunun (diğer otobüslerde yok bu, büyük kayıp); hemen hemen her akşam gördüğüm ve artık neredeyse otobüste, orta kapı eşiğine bitiştirilmiş o tek koltukta yaşadığına inanmaya başlayacağım esmer, elinden her daim bez çantası eksik olmayan orta yaşlı ablanın; tıklım tıkış otobüste ilerlenecek yer olmamasına rağmen ısrarla arkaya doğru ilerleyeliiiiiiiiim! diye yırtınan iki tutam saçı da yolunarak yokedilesi (ama yapılmayası tabii, ayıp) muavinin herşeye rağmen bende anısı oluştu, her biri böğrümde yer yaptılar; onlara ihanet edemem.