Bize kolay

Hatta çoğu zaman hiç yaşanmamış gibi, bir filmin ya da bir dizinin senaryosundan ibaret...

Herşey kurguydu aslında. Silahlar, bombalar patlamadı; ölen 13 kişi evlerimize her akşam konuk olan mafyalı, dövüşlü dizilerin senaristlerinin hayal dünyalarından çıkma senaryolarının ''salça o, kan değil ki!'' odaklı kahramanlarıydılar sanki. Ama öylesine gerçek görünüyorlardı ki ve öylesine sahte.

Üzüldük. Kahrolsun Pkk! Şehitler ölmez, vatan bölünmez! diye haykırdık yine tek vücut olmuş gibi. Gibi işte, öylemiş gibi yani. Vah vah dedik Türk bayrağına sarılı tabutları görünce.. Kaşlarımızı çattık, yüzümüzü buruşturduk. Teröre tekrar lanet okuduk.

Şaşırdık. Donakaldık.. 13'ünün aileleri kadar olmasa da şaşırdık. Zira 13 bir istatistikten ibaretti bizim için. Acıtmadı öyle çok, ağlamadık anaları babaları kadar. İçimiz yanmadı eşleri, sevgilileri gibi. Şehitler ölmez! deyip iki gün sonra unutacağımız bedenlerdiler ne de olsa, fazla incinmedik...

Dört gün geçti aradan.. Sahi, 13 kişi ölmüştü değil mi? Şehitler ölmez, vatan bölünmez! ... Neyse şimdi bırakın bunları da, Hilal Cebeci yeni bir fotoğraf yayımladı mı siz ondan haber verin. Öyle bir Geçer Zaman ki'nin yeni bölümlerinde neler olacak? Hürrem zehirli lokumdan yiyecek mi?

Yaz tatili bitse de bizim şu diziler başlasa artık! Diğer bir 13, 23, 33 ölüme kadar Şehitler ölmez, vatan bölünmez! sloganını derin dondurucuda bekleteduralım. Bozulmaz, kokmaz. Dolaptan çıktığı anda ilk günkü tazeliğinde. Her zamanki gibi soğuk, lezzetsiz, bilindik ve sıradan...